Een Ritueel van Aandacht
Een enkel meubel kan symbool staan voor een aspect in je leven waaraan je wilt werken. Maar de drie meubels samen – de tafel, de stoel en de kast – vertegenwoordigen meer dan de som van hun individuele symboliek. De drie meubels samen (plus de impliciete fase van de Wabi sabi principes die overal in doorwerken) vertegenwoordigen de gehele gemanifesteerde wereld en de complete scheppingscyclus van verschijnen en verdwijnen.
Voorbij de Vorm Kijken
De dagelijkse interactie met deze meubels is de uitgestrekte hand, de exoterische laag. Maar ze wordt pas een waar ritueel wanneer je je bewust wordt van wat zij representeren. Dit bewustzijn is geen eenmalig moment, maar een cyclische verdieping – een dagelijks terugkerende oefening. Het gaat er hierbij om zelf in de positie van het Wabi-sabi-principe te gaan zitten: de positie van waaruit je voorbij hun fysieke vorm kijkt en ziet waarvan ze een metaforische uitingsvorm zijn.
De cyclus
Wanneer we deze drie meubels bij elkaar in een ruimte plaatsen vormen zij een complete microkosmos. Ze vormen een volledige cyclus waarin we het spanningsveld tussen de verschillende fasen kunnen ervaren.
Het doel van tafel, stoel en kast als metafoor is om voorbij de vorm van deze meubels te gaan en voorbij je eigen vorm opdat je de Heilige Geest erin gaat herkennen. Dit is een dagelijkse oefening en dat is precies wat meubels hiervoor zo geschikt maakt.
- Het uitgangspunt is onbereikbaar, is wat je alleen tussen de regels door kunt lezen (Wabi sabi). Het is de Heilige Geest.
- De tafel symboliseert de beperking of val van essentie naar substantie, het is de hele gemanifesteerde wereld op een kleine schaal. Alles wat zich erop bevindt, is een tijdelijke uiting van het vormloze. Het is het altaar of de kerk.
- De stoel symboliseert de mens in zijn rol als corrigerende mediator, de koning die alleen God als hogere autoriteit erkent en zich door geen wereldse macht laat dwingen. Het is de troon of het paleis.
- De kast symboliseert de rode draad door de generaties heen die deze waarheden overdraagt, hetis de traditie. Het is de Ark of Bibliotheek.
Een Dagelijks Ritueel
Het doel is niet de meubels slechts te gebruiken, maar om ermee te interacteren op een manier die voorbij hun vorm reikt. Door dagelijks voorbij je eigen vorm en die van de meubels te kijken, ga je de heilige essentie in beide herkennen.
- De tafel als metafoor voor manifestatie benadrukt dat vormen uitingen zijn van iets dat zich niet laat beperken tot vorm maar zich voortdurend uit in nieuwe vormen en op elke schaal. Of iets tot uiting komt of niet doet geen afbreuk aan het bestaan ervan. De fysieke wereld is niet meer en kan nooit meer zijn dan een schaduw van de werkelijkheid. Richt je bij de tafel niet op het object, maar op het besef dat de hele zichtbare wereld eenzelfde, tijdelijke verschijning is.
- De stoel als metafoor voor macht en autoriteit verhield zich niet tot anderen vanwege het feit dat de koning mocht zitten terwijl anderen moesten staan (macht) maar vanwege het feit dat de koning niet op de grond zat maar op een verhoging (autoriteit). De koning is de mens in zijn rol als mediator, de mens die streeft naar - en zich in dienst stelt van - iets boven-aards Richt je bij de stoel niet op het zitten, maar op je eigen rol als bemiddelaar tussen idee en handeling, tussen hemel en aarde.
- De kist als metafoor voor traditie is niet de opbergplek voor een vorm maar van dat waarvan vorm slechts een tijdelijke uiting is. De waarde zit niet in de inhoud van de kast maar in het bestaan van de kast en onze natuurlijke neiging om ons te willen verzetten tegen verval en de kast te openen. Die neiging moet zich alleen niet laten beperken tot vorm, dat is een misleiding. Richt je bij de kast niet op de spullen erin, maar op de traditie en betekenis die je wilt doorgeven, los van hun materiële vorm.
